100-LECIE POLSKIEGO RADIA – SPOTKANIE Z PODOPIECZNYMI ŚRODOWISKOWEGO DOMU SAMOPOMOCY W GORZYCACH

Uruchomienie polskiej publicznej rozgłośni w latach 20-ych XX w. było poważnym wyzwaniem technicznym, ale jakże niezbędnym z punktu widzenia budowania narodowej tożsamości w kraju, który po ponad 100 latach odzyskał niepodległość.

Warto sięgać po opracowania, z których można czerpać wiedzę na temat historii radiofonii w Polsce, bądź odwiedzić wystawę w GBP w Gorzycach „100 lat Polskiego Radia. Historia teatru wyobraźni”. Przedstawione w niej informacje, fotografie i eksponaty są dowodem fascynującego procesu tworzenia polskiego radia od 1926 r. po czas współczesny.

O tym:

Jak rozwijało się Polskie Radio w okresie międzywojennym.

Czym zajmował się Teatr Wyobraźni.

Jaką rolę pełniło radio we wrześniu 1939 r. i jak zmieniało się w latach powojennych

rozmawialiśmy dziś z podopiecznymi ŚRODOWISKOWEGO DOMU SAMOPOMOCY W GORZYCACH.

Wspominaliśmy także pianistę Polskiego Radia Władysława Szpilmana, słynne przemówienia prezydenta Warszawy Stefana Starzyńskiego, ulubionych dziennikarzy radiowych i wspaniałe słuchowiska o rodzinie Matysiaków i mieszkańcach wsi Jeziorany.

Bardzo dziękujemy za dzisiejsze rozmowy, zwłaszcza refleksje na temat współczesnego radia i oczekiwań z nim związanych.